Daha önce hiç bilmemişiz aşkı diyeceğimiz kadar sevdik ve aşk olduk.
Ve aşk olsun diye ayrıldı yollarımız.
O benim çaresizliğime yandı
Ben onun çaresizliğine...
O benim uykusuz gecelerimin sessiz çığlıkları,
Ben onun zayıf kalbinin kalkanı oldum.
Gözyaşlarımızı yakamoz ışığının altında denize uğurladık.
Aynı gökyüzünün altında, kilometrelerce uzakta, tenimizin kokusunu duyumsadık.
Ben ona yandım. O bana.
Hiç dokunmadığım ellerini,
Hiç öpemediğim tenini,
Öyle özlüyorum ki.
O gel dedi,
Ben gidemedim.
Vazgeçtim dedim.
Başlayamadığımız aşk'a vazgeçtim.
Sonra susuşlarımız kaldı.
Öyle sesli bir susuş ki bu yüreğim ağlıyor.
Biz aslında 'aşk' olduk sevgili.
Şiirlerimiz aşkımızın en büyük eseri.
Sözünü tut beni bekle ahirette ,
Çünkü orada seninim.
Bu şiir susuyor.
Çünkü biliyor gerçek aşk'lar asla kavuşamaz, kavuşursa aşk olmaz.
Bu Şiir sustuğuma.
Yandık yakıldık ve ahirette buluşmak üzere ayrıldık.
Mart 2014
Gül Güzeli 3Kayıt Tarihi : 4.12.2020 17:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!