İmbiklerden süzüldü de yüreğim
Aşk’a dokundu artık en sonunda…
Geçtim usulcacık gül bahçelerinden,
Kutsal sularından içtim kana kana…
Güneşler batırdım yokluğunda,
Yakamozlar eskittim.
Gezdiğim dikenli aşk yollarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta