Bu şiir bir Ağustos günü bitmeli

Ne kadar üşümek istemeseler de
Buz olur çarpar gerçekler yüzüne
Bazen bir yaz sıcağında üşür
Tir tir titretir hayat insanı
Bazen de en tutulası elin yokluğu
Buz yanığı yapar ellerinde..

Dayanamaz sıcak gözlerden
Kristal damlalar döker
Ruhundan bedenine akar göz yaşları
Süzülür boynundan benliğine
Buz gibi ağlar insan en zor zaman da
Bir dost bir aşkın yokluğunda
Kilometre taşları birer ikişer aşılan yollar
Elveda ile ayrılan özlenen kollar...

Buz gibidir ayrılıklar giderken
Ne bakarsın peşine
Ne söyleyebilirsin dostuna eşine
Yarım bir şiir gibi kalır yarına
Yârin yokluğunda her şeyin olur yarım
Bu şiir bir Ağustos günü bitmeli
Gelmeyeni artık kanata kanata benliğinde terk etmeli
Buz gibidir ağustos ortasında terkediliş
Elinden ya da gönlünden geçmek buz gibidir...