Seni her gördüğümde, fırtınalar kopuyor yüreğimde...
o öyle bir furtına ki, ne dert bırakıyor, ne de gam benliğimde..
Bu nasıl bir aşk, bu nasıl sevda bilmiyorum...
amaaaa
Bildiğim tek şey,
Bunun bir tutku, bunun bir yaşam tarzı olduğu...
Güneşi oldun sevda bahçemin....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta