Bu Sevda Şiiri - Fatma Soylu

Ruhumun mülküne kondun bir kere
‎Sessizce kazındın en derin yere.
‎Bakışın içimde sönmez bir yara,
‎Kaderde yazılan haldir bu sevda
‎
‎Kelamın zehirdir, süzülür kana,
‎Varlığın bir mühür, vuruldu cana
‎Gurbetin kahrını yükledin bana
‎Canımdan süzülen baldır bu sevda
‎
‎Ne çıkar vuslata kapansa yollar
‎Kırılsa kanadım, tutmasa kollar
‎Seninle solacak takvimde yıllar
‎Ömrümü tüketen yoldur bu sevda.
‎
‎Gökten yağdı nârın, toprağım sustu
‎Denizler köpürüp kinini kustu.
‎Vuslatın hayali dertli bir pustu
‎Gurbette uzanan eldir bu sevda
‎
‎Benim kitabım da yazmazdı kaçmak
‎Zordur bu yollarda yarasız uçmak.
‎Ateşin içinde çiçekler açmak
‎Zemheri ayında güldür bu sevda.
‎
‎Gülüşün bir şehri ilk öptüğünde
‎Ruhun bir başka yola saptığında
‎Kıyamet bağrımda her koptuğunda
‎Savrulan çaresiz küldür bu sevda.

‎Varlığına gururla yaslandım ya
‎Aşkınla öyle güzel süslendim ya
‎Sana ben sevdam diye seslendim ya
‎Ölümü süsleyen tüldür bu sevda
‎
‎
‎
‎