Bu Sene (2020) Şiiri - Bartu Togay

Doruklara kar yağdı ağustosta,
Aralık kışı kavursa şaşırmam.
Savaş açtı, şu kırk yıllık dost dosta,
Analar hasım, doğursa şaşırmam.

Zurnadan ney sesi çıkardı neyzen,
Çoban kaval sesi çıkardı neyden.
Millet doğruyu değil dokuz köyden,
Öz vatanından kovarsa şaşırmam.

Kış aylarında, her gün doğdu güneş,
Nefes vermek parayla, tutmak beleş,
Her bir günü büyük alamete eş,
Dörtyüzelli gün olursa şaşırmam.

Bütün insanlık suçlu evde hapis,
Nefis fırsat her türlü suça virüs,
Yapar kanuna iyi halden kapris,
Suçlular hesap sorarsa şaşırmam.

Dökülmez, yeşil yapraklar naylondan,
Kurtardık kurdu, dişleyen koyundan,
Doğurdu kısır, ümitli soyundan,
İnsanlık soyu kurursa şaşırmam.

Alim yoldan çıktı, sarhoş minbere,
Doğruyu kaybettik, baktık her yere,
Bozuk saatte günde iki kere,
Değil, bin kere gösterse şaşırmam.

Kaçarken Müslümanlar, Müslimlerden,
Karaya bebek vurdu, denizlerden, ,
Kurtarmadık, ün yaptık resimlerden,
Damla cihanı boğarsa şaşırmam.

Çocuk kanıyla sulandı tarlalar,
Kan emzirdi hep bebeğe analar,
İnsanlık koktu lağımlı kanallar,
Kan, gülden güzel kokarsa şaşırmam.

Çıkar mıyız çıkmaz mıyız kul bilmez,
Ümidim yoktur, iyi kötü seçmez,
İçimdeki bu his ocağa geçmez,
Yıl on beş aya çıkarsa şaşırmam.

Dünya öldü, marsta hayat ararken,
Biz sebebi bu seneye bağlarken,
İki bin yirmi tam da bitti derken,
Beşinci mevsim girerse şaşırmam.

...
3 Aralık 2020