bu bakislarin beni öyle yakiyorki bu sehir dar geliyor bana asklar sessiz denizin dalgarinda parcalaniyor isiklar durmadan sanki yavas yavas kayboluyor önümü göremez hale geliyorum insanlara bakip diyorum ki icinizde sevgi kalmamis ama sevgiyi yarat mak kendi ellerin de kalpsizler yüzünden bu sehir kirleniyor bu sehir kirleniyor
ask prensleri beyaz atlarini birakip ta kaciyor artik kimse temiz sevgi aramiyor sevgi gecelik iliskelere dönüsüyor melek gibi kizlar para ya kosuyor sononu düsünmeden parlak sandiklari ama karanlik isiklara kosuyorlar artik zaman sehri yakma zamani ya bu sehri yakacam yada askimi alip burdan kacacam.baska care kalmadi.
UYGAR KOCATÜRK
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta