İşte, saçlarının arasından geçip rüzgârlar,
Bu şehrin bütün sokaklarını sarıya boyadılar.
Bir ressamın son fırça darbesi gibi,
Aklımın kuytularında saçlarını bıraktılar.
Tahta masalar üstünde unutulsada konuştuklarımız,
Yinede susma, kelimeler bir su gibi aksın dudaklarından,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Anlat onlara…
Yatağın her zaman yarısını boş bırakarak nasıl uyunacağını.
Yalnızlığa çok yalın bir tanım. Tebrikler. Yüreğinize sağlık.
Uzunluğuna karşın şiirsellikten kopmamış bir şiir...Bazı dizeleri bölseydik daha mı ses açısından vurgulayıcı olurduk, diye düşündüm bir an...:) Sanki şiiri beraber yazmışız gibi:)...Yüreğinize sağlık...Kutlarım.
selamlar ve sonsuz sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta