Şafak sevişmeleri gitmiştir serçelerin
Dal ucunda titriyor esrik bir çiy damlası
Yanıtsız sorular ne arsız duruyor zihnimizde
Rüzgar hüzne batıyor yok yere
Yumruklarıyla konuşuyor sokak araları
Gitmesin bu şehirden şafak sevişmeleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yakasından tutardıK da züleyha derler yok yere...herkes yusuf oluverir,herşey mintan,her yer kuyu..'çöz dilimdeki düğümü yâ hû.'
(gitmesin tabi)kalan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta