kaçmalıyım bu şehirden
gece göğe damgasını vurmadan gitmeliyim hasretini bir kenara itip
soru işaretleri bırakmalıyım arkamda
bataklıklardan geçip dokunulmamış güller saklamalıyım yarınlara
kanatmalıyım ellerimi duvarları yıkamalıyım kanımla
kan kokmalı bütün şehir
arkama bakmadan itilmeliyim gözlerimdeki uçurumdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




elinize bir taş alın bu şehire fırlatın ve başlasın zaferinizin mitingi ön safa gönderin nefreti o mahfeder sevgiyi...güzel şiir yüreğinize sağlık
yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta