Ey sevgili!
Bu sana yazdığım kaçıncı mektup,
kaçıncı yalnızlık türküsü bilemem.
Hep aynı cümleler, aynı nağmeler kulağına çaldığım.
Zaman sarıyor diyorlar her yarayı.
Sarmıyor sevgili.
Sen gittiğinden beri yaralarım çoğaldıkça çoğaldı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta