Gidişin gündüzdü
Gecelere büründü yaşadığım şehir
Soldu günün ışıkları
Kuşandı öksüzlüğümü kaldırımlar
Bir ben kaldım kaybolan bu şehirde
Bir de gümüş kanatlı martılar
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




aynı rüzgarın savurduğu gündü günümüz
günün akşamında batan iki güneşti
biri sendin toprağa varan
diğerini karanlığa gömdüler hiç tanımadan
kızıllığı söndü gözlerimin
bu vakitler, sus oluyorum
bakmıyorum artık akşamları gökyüzüne
Bilirsin bu şehri
Bu şehir bi harap
sokaklar per perişan, o parklar ıssız, oturaklar bomboş kalmış
sönmüş bütün ışıkları kaldırım taşlarının
sen gittin ya
ben gidemiyorum
toprak almıyor gönlümü
bağışla ….
affınızla, bu şehir olunca
Saygı ve Hürmetlerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta