İstanbul...
Yalnızlığın şehri...
Milyonların kalabalığı ne kadar artarsa,
O kadar yalnızlaştırır bu şehir insanı.
Burada acılar yaşanır her saniye...
Ve de mutluluklar...
Çoğu zaman ikisi birbirine karışmıştır oysa.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta