Bugün…
Akşam inmiş kaldırımlara,
Köşe başında bir dilenci, yazgısına ağlıyor.
Yağmur bir bardaktan boşanırcasına…
Bir çocuk koşuyor kaldırımlar boyunca, ıpıslak!
“simit” diye bağırıyor,
Bağırıyor yüreğiyle
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




'Bu şehir pazar,
Daha niceleri var.
Bu şehir mezar,
Yaşayan yaşıyor'
Hakkaten doğru demişin... Saolasın güzel tespit...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta