Kırk huylu yaşamların lal şahidi bu şehir
Siyahları giyince boşalır onca nehir
Akabinde yükselen şairin ayak sesi
Düelloya çağırır sanki evden herkesi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şairin ayak seslerini duymadım ama senin kaleminin sesi bir harika...:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta