Bu şehir ıssız, tenhalaşmış her yer
Sokaklar bomboş, kırık dökük birkaç ağaç
Vurgun yemiş gibi, dökülmüş yapraklar
Yıldızlar bile gülümsemez olmuş artık
Ay doğmuyor sokaklarına, bu şehrin
Gecenin karanlığına karışmış gözyaşların
Beni bırakıp gittiğin günden beri ….
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta