Ayrılığın ateşi sarar dört bir yanımı..
Bu sokaklarda sen vardın,senin kokun vardı, çocuklar gibi sevinçler saçan tebessümün vardı..
Umutlardan yükselen sevdiğin ümitlerin vardı..
Sokak lambaların ışığında yürürken hiç ürkmeden meydan okurdun koca şehre.. ağızın çıktığı kadar bağirir şahit ederdin karanlıği üzerine..
Sen o neşeli tavrınla aşik ederdin üzerine ışık tutan yıldızları..
Uzaktan gelen ince bir sese bile nota bulur, rüzgara nağme olurdun..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta