Ayrılığın ateşi sarar dört bir yanımı..
Bu sokaklarda sen vardın,senin kokun vardı, çocuklar gibi sevinçler saçan tebessümün vardı..
Umutlardan yükselen sevdiğin ümitlerin vardı..
Sokak lambaların ışığında yürürken hiç ürkmeden meydan okurdun koca şehre.. ağızın çıktığı kadar bağirir şahit ederdin karanlıği üzerine..
Sen o neşeli tavrınla aşik ederdin üzerine ışık tutan yıldızları..
Uzaktan gelen ince bir sese bile nota bulur, rüzgara nağme olurdun..
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta