Gökyüzü alevlenir, sükut çığlık atarken
Ufukta kanlı gözler pencereme sokulur
Gün yine yavaş yavaş uykusuna yatarken
Gündüzün ak gölgesi gözlerimden yok olur
Bu şehrin akşamları hicranlıdır ezelden
Alaca karanlıklar, emdiğim son tortular...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta