Gökyüzü alevlenir, sükut çığlık atarken
Ufukta kanlı gözler pencereme sokulur
Gün yine yavaş yavaş uykusuna yatarken
Gündüzün ak gölgesi gözlerimden yok olur
Bu şehrin akşamları hicranlıdır ezelden
Alaca karanlıklar, emdiğim son tortular...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta