Bu şehirde öğrendim sevmeyi
Sevilmeği, acı çekmeği
Bu şehir değiştirdi beni
Bu şehir öğretti bana güvensizliği
İşte bu şehirden;
Bu kahrolası şehirden ve senden
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Anıları var, taşın da toprağında, belki bir çeşmebaşı,belki bir ağaç altı. Yürüdüğünüz kaldırımlar, çay içilen kafeler. Ne çok şey yaşanmıştır , darılmalar sitemler,yeniden barışmalar. Terketmesi zor olacak.
Çok güzeldi, zevkle okudum, tebrikler.
Birol Hepgüler.
Bu sehirde ögrendim sevmeyi
Sevilmegi, aci cekmegi
Bu sehir degistirdi beni
Bu sehir ögretti bana güvensizligi
Iste bu sehirden;
Bu kahrolasi sehirden ve senden
Nefret edemiyorum
Atmak istiyorum seni düsüncelerimde
Unutmak;
Hic tanimamis olmak,
Bazen sensiz de yasarim diyorum
Öyle bir an geliyor ki
seni de;
Bu sehride,
Terk etmek istiyorum
Yapamiyorum.
ilk aşklar gibi anlatmışsınız..özene bezene süslemişsiniz...çok hoştu..şir tadında şiir kıvamında...kaleminiz daim olsun..saygılarımla....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta