BU SEFER OLMAYACAK
bir garip yolcuyum dönüşü olmayan bir yola çıkmış,sonun gelmesini bekleyen,yandıkça bitecek bir mum gibi erimekteyim,
hırçın bir denizim,kayalıklara çarptıkça bir parçamı dışarılara vuran,sahilde yudum yudum eksilen içildikçe içilesi bir suyum.
her bahar mevsiminde açan ama sonbahar gelmeden solan bir fidanım suyunu gözyaşlarından alan.
tüm ömrünü kışa bağlayan ama hiç kar düşmeyen bir tepede açmak isteyen bir kardelen çiçeğiyim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta