sadece bu sefer
alnımdan öperek uyandırdı solumun huzuru...
diz boyu derde bulanmış uyku kaçkını gözlerim
dönüp duran başıma çoraplar ördüğüm hayatımın
kendiyle dalaşıydı ayna da....
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Insan kendinin yarattığı duyguların karşısında ne kadar da aciz kalıyor hükmedemeyerek.
Yoğunluğa selamlar,sevgiler çünkü sığ duyguları selamlamayı sevmiyorum
ağlamaktan değil
gülmekten ölmek isterdi belki de gamzemdeki çukur....
olmadı
gerçekten iyi yazıyorsunuz
tebrikler
Çok beğendim tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta