Çok keskin bir kılıç gibi kullanır,
His dilini tutamaz ki bu şair.
Komşuları aç yatarken düşünür,
Lokmasını yutamaz ki bu şair.
Odunu yok, kömürü yok kış günü,
Varsa yoksa sigarası tütünü,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta