Milyar yılın yorgunluğu,
Güneş yine ağır ağır beliriyor.
Önce aydınlatıp çayırı çimeni,
Işığını ihtiyacı olana veriyor.
Sırada ben varım, bana geliyor;
Ama Işığına ihtiyacım yok artık.
Yalnız başıma aydınlıkta kalmak,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta