Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
biz bu gönüllere sahip olduğumuz sürece hep özlemler bizimle olacak değerli şairem. şiirinizi keyfle okudum yüreğinize sağlık diliyorum..
NAZ
Bitmeyen özlemlerle, avundum hayallerle...Seni yaşadı gönlüm, bitmeyen gecelerde...Şiirin güzelliğinden bahsetmek klasik bir yaklaşım olur..bence güzel ötesi vurgular ve anlatım..tebrikler Menekşe hanım..mükemmel bir şiir ..tam puan Ufkun YAREN
harika..
kutluyorum güzelliği
namık cem
Yüreğine sağlık canım.Yine döktürmüşsün...
Böyle bir aşk görmedim,Böyle sevgi tatmadım.
Acılar kaldı geri, ben seninle yeşerdim.
Bitmeyen özlemlerle, avundum hayallerle.
Seni yaşadı gönlüm, bitmeyen gecelerde.
Menekşe hanım güzel bir şiir olmuş Kutlarım Yüreğinize saglık
Neyledin gönül beni, ne hallere düşürdün.
Bitmedi mi işkence, bu özlem neden bende?
Hak ettim mi bunları? neden bu gecelerde.
Seni severken şimdi, sensizliği yaşattın.
Sevgili arkadaşım sevgi hasret özlem dolu çok güzel bir şiir yüreğin hep sevgiyle dolsun
sevgilerimle
Çok özledim bebeğim, bende kalan kokunu,
O güzel gözlerini, bende kalan ruhunu.
Seninle coşan kalbim, seninle coştu şimdi.
Sensiz yapamaz oldum gecelere esirim.
Ölçülü güzel bir şiir tebrikler saygılarımı iletirim
Neyledin gönül beni, ne hallere düşürdün.
Bitmedi mi işkence, bu özlem neden bende?
Hak ettim mi bunları? neden bu gecelerde.
Seni severken şimdi, sensizliği yaşattın.
Yaaaa kızıyorum çok şahane şiirlerin var okumaya duyulmayan arşivlerde saklanacak bu güzelim şiirlere neden soru işareti korsun bir anlam veremiyorum biz okuyucular anlamıyormu sanıyorsun sorulardan artı işaret koyorsun lütfennnnn
kardeşin salim erben
isterdim ki şiirin finali güzel sonla bitsin ama olmadı,,
yinede her sey gönlnüzce olsun derim uzaklardan..
selam ve dua ile..
Çok özledim bebeğim, bende kalan kokunu,
O güzel gözlerini, bende kalan ruhunu.
Seninle coşan kalbim, seninle coştu şimdi.
Sensiz yapamaz oldum gecelere esirim.
..................
Hasretin çığlığıı... şiiri okuyunca benimde özlemlerim depreşti.
Tebrikler
Sevgimle
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta