Geçti ümitlerim günlerle bir bir,
Bir divane ruhum kaldı ser sefil.
Yaşamaktı içerimde ölen ümitlerle bir.
Üzüldüm, bu vefasızlığa ne çare ne çıkar,
Sokaklara, kendime baktığımda bütün kar
Ya Rab! Bu saçlar bu ben miyim diyen ruhum
Ah üzülme! Üzülsende ne çıkar.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta