Popçunun biri sahneye çıkar,
Yer yerinden oynar....
Ve rezaletin böylesi görülmez,
İç çamaşırlar sahneye fırlatılır,
Dokunmak için kendini yırtanlara bakarım,
Başka bir yöne başımı çeviririm,
Jilet var keskin, ne acılı arabesk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta