mehmet hacıismailoğlu 1976-
Asıllar kaybedilmiş, elde var fotokopi,
Her gün birazcık daha eriyoruz bu ne iş?
Dil zaten can veriyor, slash, out, endoskopi,
Ecnebi kültürlere giriyoruz bu ne iş?
Fatiha’nın mahreci alfabede kaybolmuş,
Ezanların makamı arabeske kaydolmuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta