Bu ne hal; bire sultan, bire güzellik sanatı.
Bu ne hal; fırça terk eylemiş tablodaki baharı.
Bu ne hal; kalem yarıda bırakmış şiir deki sevdayı, arı
Bu ne hal; bire ahmak, bire zelil
Azrail hazırlamış hazin sonu, derin mezarı.
Sana uyku hak değil.
Kavuş davaya...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




HELAL SANA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta