Dudakların mühür;
pas tutmuş bir kilit gibi açılmaz.
Gözlerin, içine bakıldıkça karanlığı çoğaltan bir kuyu.
Ellerim sana her uzandığında
bir fırtına koparır iplerimi,
gövdem boşluğa düşer.
Bu ne biçim sevda… dokunsam taş olurum,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta