Seninle sensizlik içiyor hergünüm,
Beyhude geçiyor gençlik günlerim.
Bir yürekte, Bin kahır,
Beni seninle sensiz bırakan kadere, bilmem ki ne diyeyim...!
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Evet sevgili şair, asırlardır şairlerin hep şikayet ettiği kader veya felek.... Seninle sensiz bırakan tabiri iç yakıcı tabiki.. Bu ayrılık değil, gurbet hasreti değil, elinin erişebileceği uzaklıkta olupta erişememek... Araya kendiliğinden mesafe oluşması...En acısı bu sanırım...Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta