24.03.1958 Aşıkzülali Köyü Posof/Ardahan
Kâinatın bütün canlılarına
Hayatı öğreten okulmuş Dünya
Şimdiyse çoğunun gözünde olmuş
Canından bezdiren bıkılmış Dünya
Madem bu dünyanın sonu bir 'hiçlik'
Neden bu yoksulluk? Sefalet, açlık!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta