Bu nasıl bir devrândır, bu nasıl çağdır kardaş.
Nasıl bulandırılmış, nasıl da kirlenmiş baş,
Cüsseler çalkalanmış düzeltmek ise uğraş,
Taş yerinde ağırken, ne zaman oldu talaş.
Ne biçim çağa düştük, insanlık bir avare,
Herkes bir yol tutturmuş fikirler binbir pare,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta