Böyle ılık mis gibi bir bahar sabahında,
Çığlaşan bir özlemle seni göresim gelir.
Bu buruk mutluluğun gizemli izahında,
Gözlerimin önüne solgun bir resim gelir.
Tanrım madem bu eşsiz güzel senin eserin,
Şimdilik orda kalsın irem bağın, kevserin..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta