Hücremdeyim,yapayalnız,duvarlar ıslak ve sessiz…
Bu mahpusluk biter mi anne?
Hücreme güneş aktı ılık ılık.çocukluğum geldi aklıma..
Bu mahpusluk biter mi anne?
Hani…Hani sabahtan akşama kadar top oynardım sokakta..
Koşarak gelirdim,akşam ezanı ile beraber..
Beni kapıda beklerdin,sırtıma havlu koyardın üşütmeyeyim diye.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta