Ne ölümden korkum var, ne de hayatta gözüm;
Yaşamak haram olmuş çaresizim, öksüzüm..
İçerim kan ağlıyor sensiz gülse de yüzüm.
Ağlamışım, gülmüşüm sevgilim fark eder mi?
Buna kader! Diyorsun, aslında bu kader mi?
Nasıl isyan etmem ben böyle bir kâinata,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta