yapma bre hayat bana bu kadar eziyet
yolumu aydınlatan güneş nerede
karanlıklar yutuyor biçare nefesimi
hangisi sevda hangisi bağrımda bir meziyet
bir mum ışığı arıyorum
söyle bre hayat nerede
yalnızlıklar yutuyor şu sesimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çook güzel...anlam dolu dizeler..yüreğini ve kaleminizi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta