Islanırsa belki gözler, terk edip giderse gözyaşları,
Gözler değil, inan kalbim ağlar,
Sana olan inanmışlığımın karşılığı gözümdekilerse
Onlar da gidiyor; yüreğimi kazarak, gönlümü talan ederek,
Yıkıp sel gibi, tayfun gibi dağları, taşları değil, ömrümü yok ediyor.
Benim dünyam karanlıklarla, yalnızlıklarla örülecekse çık git!
Daha durma, ama ne biçim kader yine duvarını bana örüyor.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
