Muhakkak ki herkes gibi uyanacaksın. onlar gibi yiyeceksen. tüketeceksin zamanı ve insanları. ama içinde olamayacaksın. tutunmak için ufak bir dalın dahi olmayacak. üşüyeceksin soğuk kış gecelerinde. yaz sabahların olacak veyahut. kavuru sıcaklarında uyanacaksın. farkedeceksin ki içinde değilsin. yanıldığını anlayacaksın. aldatıldığını sana söylemeyecekler. bir kenara çekilip kendi yaşantına bakınacaksın. için enkaz yığına dönecek adeta. “bu hayat benim” diyeceksin. ama dokunmana dahi müsaade etmeyecekler.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta