Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hocam !
Erbab-ı kalem ehline selam olsun muhabbetle
buda bizim hasretimiz
Gönül Yar’e Hasret
Öyle bir hayat ki, hayat Hayat'a yük,
Gönül Yar’e hasret, Yar hasretten büyük.
Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta