Bugün yorgun ve hüzünlü yüreğim
Denizde bir ileri bir geri giden
Dalgalar gibi dudağımdaki kelimeler
Gözyaşlarım aktıkça duygularım süt liman
Geceler kadar soğuk ve karanlık düşüncelerim
Yoksullaşıyor sessizce kalemimin ucundaki mürekkepler
Yabanlaşıyor hayallerimi toplayan kâğıtlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta