Bu günlerden Cuma,
ben her zaman ki gibi
emektar Rıza Babanın meyhanesindeyim
kafam çakır ve hatta hatta çakırı beş geçiyor
yok yok çakırı çok geçiyor
yani anlayacağınız canlar zurnayım.
Ama kafam Ne olursa olsun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta