Asırlık aynaların arkasında bir hüzün fırtınasına kaptırdık saçlarımızı
Yeminlerimiz, yakarışlarımız ruhumuzu bulutların arasından gün yüzüne çıkaramıyor.
Dalgalı, savruk, belki de yalnız, her katmanında gökyüzünün…
Ben, biz, kim bilir cümle alem, mahşeri kucaklayacağız.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta