Asırlık aynaların arkasında bir hüzün fırtınasına kaptırdık saçlarımızı
Yeminlerimiz, yakarışlarımız ruhumuzu bulutların arasından gün yüzüne çıkaramıyor.
Dalgalı, savruk, belki de yalnız, her katmanında gökyüzünün…
Ben, biz, kim bilir cümle alem, mahşeri kucaklayacağız.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta