Yine gün biterken, ufukta son kızıllık.
bulutlar kümelenmiş, vedaya hazır.
huzmeler süzülmüş, günün son perdesinden.
çay bahçesinin sakin köşesindeyim.
bu anı izlerim her gün, aynı pencereden.
hüzün dolarken gönlüme,
kızıllığın resminde, aşkı anardım.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta