Yağan yağmurlara bakıp insanın şair olası geliyor.
Ama ne gerek var şimdi iki damla düştü diye,
Fırtınalar koparmaya, her yer sen olunca,
Her satır sen diye başlayınca,
Buruk olan havayı dahada germeye,
Baharlar küsmüş bize,
Güneş doğmuyor diye.
Metiyeler dizmeye.
Zaten biliyor İstanbul, sensiz bahar olmayacağını.
29-05-2012
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta