Bir sabah'ın seheriydi düşmüştün yine aklıma
Güneş ufka yükseliyordu yavaş yavaş
Kuşlar nasibine kanat çırparken,
Vuslat treni , tüm hızıyla ilerliyor du.
Özlem dolu kavuşmalara
Yüzüme vuran yağmur rüzgarı mıydı yoksa ?
Sensizliğin acısı mı?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta