Nədən tez saralıbdır mənim sünbüli- süsənim,
Niyə barışmaz oldu tez-tez inciyib küsənim.
Gözümdən göz çəkməyib daim qarşımı kəsənim,
Olacaqdır ulduz tək nurla sayrışan bu gecə.
Ilahi necə rəva gördü bu dərdi-zülümü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta