Kırık dökük düşlerim yine ıssız karanlık
Oysa hayallerimin ülkesiydi bu sehir
Yok oluncaya kadar sömürüyor insanlık
Şimdi insan insana olmus acı bir zehir..
Umutlarımla sarıp sarmaladığım yanım
Yıldız gibi parladı ve de söndü bu gece
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




ÇOK HOŞ OLMUŞ BEĞENEREK OKUDUGUM ESERİ SAHİBİNİ KUTLARIM
saygıdeğer şair dostlarım şiirime yaptığınız değerli yorumlarınız için teşekkür ederim saygılar ve selamlar
Yüreğinize sağlık Fazilet hanım, tevafuken denk geldiğim şiirinizi beğeni ve taktirle okudum. Tam puanla alkışlıyorum...
Duygu yüklü şiirinizi
begeniyle okudum
Şimdi insan insana olmus acı bir zehir..
Ne yazık... Artık insanlar bir birine, umut, mutluluk yerine acı eriyor tonlarca...
Yine umut, garibn ekmeği, katığı diyoruz. Çare mi var umut etmeten başka... Fakat umudu da gayretle beslemek gerek elbette...
maalesef ülkemizde çok insanımızın umutları sönmeye başladı
veya söndürdüler.Aydınlık ve barış dolu yarınlarda buluşmak dileği ile yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta